yesterday afternoon, i received a text from jo…he is my bestfriend here in manila. we just started out as textmates 3 years ago…di kami nagkaroon ng pormal na relasyon, gang mutual understanding lang.. he came into my life when i was just starting my life here in manila. he is nice, wala akong masabi sa kanya…lagi akong nasa apartment nya noon. we are “we” pero walang pormal na usapan. as time goes by, nakahanap kami ng sari sarili naming barkada, mga bagong love interest sa buhay…hehehe…bigla na lang nabago ang lahat, pero good thing is magkaibigan pa rin kami…

di kami madalas mag usap o magkita pero pag may gimik ang isa sa amin, we make sure na nagsasabihan kami…even mga lovelife namin, napag uusapan…no hard feelings kahit ganun ang nangyari…but i missed the old times…

anyways, ganito yong takbo ng text namin kanina:

jo: (conrad hall), musta? may T.O.R. ka ba?

me: ok lang ako. kaw? oo may T.O.R. ako nung college…bat mo ask?

jo: wala lang.start na kasi ako ng bago kong work sa laguna next week.

me: ha? bat ang bilis. e di doon ka na talaga?dun ka rin ba talaga titira?lumipat ka na ba?

jo: oo. pero di pa ako lumilipat ng bahay. baka sa sept 2 pa..

me: talagang itatakwil mo na ang manila a…kalungkot naman, wala na akong kasamang gumimik…

jo: oo nga e… pero before i start there, kita muna tayo nang makapagbayad ako ng mga utang ko sayo.

me: wag na, kalimutan mo na yong utang mo sakin…wag mo nang bayadan..

jo: che, parang ayaw mo na akong makita ha.

me: tangek!!!ang sabi ko wag mo na lang bayadan. sige, kita tayo. text mo lang ako kung kelan. pero di ako available sa linggo kasi may activity kami sa rizal…sat pwede ako. text mo lang ako pag okay sayo yon.

jo: ok, sige.text kita.

me: sige, text text na lang…ingat palagi…
nalulungkot ako kasi si jo lang ang outlet ko sa kung sino talaga ako..i can be
my “real me” when i am with him, no pretentions or whatsoever. at one point in my life, inasam ko na madugtugan yong nakaraan namin. pero time will tell na lang.siguro hindi ngayon or pwede ring di na talaga pwede… but still, i am happy kung ano man yong nabuo naming samahan…it’s one thing that i am proud of.

jo, i know things will be different when you leave.tae ka, wala na akong bestfriend dito sa manila….wag mong solohin ang mga gimik mo, okay?!text mo ako pag gigimik ka, at sasama ako sayo..lam mo na kung kelan ako available.salamat sa lahat. you have touched my life and thank you for making me special… sa pagiging mabuting kaibigan, maraming maraming salamat.sana sa paglipat mo, wag kang makakalimot na may bestfriend ka sa manila. i will miss the old times, i will surely miss you!!!
*btw, iba ang iniisip ko ng sinabi nyang magbabayad sya ng mga utang nya(naughty mode)…hehehe..i just had the feeling na gusto nya ako makasama sa bahay nya even for the last time…hehehe…hhmmmmm, let us see what will happen….i might be right OR wrong… i’ll see him soon……

as i’ve said on my previous post, di ako sanay mag open up sa mga tao about may sexual preference. kumbaga what they see is what they get in me…

 una akong umamin kay kester, my ex-officemate. nung magkasama pa kami before sa office, she tried asking me about my preference.. of course i denied it..it would take a lot of courage to come out in the open…then nawalan kami ng contact since lumipat sya ng ibang company. then one time, kinontak ko sya, and we planned to meet up. sabi nya okay daw.sabi ko naman good and i’ll tell you something, so important. she asked me about what, sabi ko pag nagkita na lang kami. ..so we met up, kumain and kwentuhan. she asked me ano daw yong sasabihin ko. sabi ko someone’s asking me na makipaglive in sakin..she didnt believe me na yon ang sasabihin ko..she asked ano ba talaga. she asked if i am gay. i said yes…she said bat ngayon ko lang daw sinabi…sabi ko mahirap kayang mag out…tanggap naman nya. and she accepted me wholeheartedly…then i started telling stories about my exes…hehehe… i found an outlet from kester. now i can be myself to her…she’ s a great friend though we seldom talk and see each other.

next is jane.. i am already out to her…(see previous entry, blind date)…

i’ve been thinking these past 2 days to do the same thing to rachelle..she’s been telling me stories and secrets about her na never pa nya sinasabi..sabi naman nya di kami open sa isa’t isa pero nagkakaintindihan na kami…so i just feel like he knows the real me. why? we’ve known each other for 3 years now…i want to tell her about the real me, but i am still thinking. not because i don’t trust her or whatsoever…in fact, she can really keep a secret…and she deserves it because we are friends…BUT kumukuha pa rin ako ng lakas…how i wish i can tell her SOON….God, help me, please…….

i just got a text from jane na kaibigan at officemate ko last sunday night while having my dinner, mga 10pm yon. nakita daw kasi ng college friend nya yong picture namin sa cp nya and nalove at first sight daw ang potah. so kinukulit ako ni jane kung pwede raw ba nyang ibigay ang number ko…i asked what’s her friend’s name and she said Jeremy or JM…so it was a guy…i never talked about my sexual preference to anyone in the office..kumbaga, what they see is what they get it me. .jane just told me that we’ve been together for almost 3 years now and whoever i am, okay lang daw sa kanya. di lang kami nagkakaroon ng chance na pag usapan kasi nahihiya daw siyang magtanong and ako naman di sanay mag open up…so sinabi ko lang sa kanya na it is okay na ibigay nya # ko. at first di nya magets reply ko kasi dinadaan ko lang sa biro. then i repeatedly say go ahead it is okay. so binigay nya # ko, then biglang nagtext yong friend nya. so yon, asked sya ng questions, ganun din ako. then he said he wants to meet me in person ASAP. he is so straight-forward. sabi nya type daw ako. ako naman binibiro ko lang. sabi ko lang meet muna kami and we’ll go from there.. he asked me if it’s okay for us to meet up monday night. i said no problem, pero gang megamall lang ako, between 7-9pm since i’ll be going to work by 9pm. so nagmeet kami sa powerbooks, megamall. he just treated me for dinner. and he was constantly asking me if may pag -asa sya. i said that is too early to answer, where in fact, i didn’t feel any magic. i was not even attracted to him. and i can’t say it straight to him. pagdating ko ng office, i told jane we already met..and sinabi ko sa kanya na di ko type yong friend nya. sinabi ko na lang kay jane na sya na lang magsabi kasi di ako sanay sa mga ganun. nakakaguilty. sabi naman ni jane, okay lang daw. sya na lang daw magsasabi…

i just thought heto na yong hinihintay kong tao…di pala…and tama nga pala ako, di pa ako handa….(ulit)…

shet, last week sobrang stressed and pagod ako..as in talaga, raised to the nth level….sa sobrang pagod ko, nakatulog ako sa bus pauwi ng sucat… what a fucking bad experience…nalampas ako ng sucat…paggising ko nasa dulo na ako ng alabang, malapit na ata yon sa susana heights  laguna…awang awa ako sa sarili ko that time…nalate tuloy ako ng uwi ng bahay… tang inang buhay oo…pag minalas ka talaga, mamalasin ka ng todo..

btw, since nakatulog ako sa bus, di ako nakapagbayad….fault na ng kunduktor yon, di kasi ako ginising…bwahaha…pero di pa rin ako nakatipid..sa sobrang lampas ko, napamahal pa pamasahe ko..hmmppp…

badtrip kahapon…may bisita kami sa office kagabi…actually, bossing sya sa virginia, usa…and since dumalaw sila sa office, kailangan naming magpakapormal ng magmukhang tao naman daw…i really hate wearing formal attire, pero no choice but to follow rules…baka ikasira ko pa yan ng reputasyon ko dito..hehehe.

and since may bisita, bawal lahat–bawal ang manigaw at makipag away sa customer, bawal maging irate,  bawal kumain sa floor, bawal matulog at higit sa lahat, bawal maging tanga pag kausap ang customer…unfortunately, nadale ako sa last na bawal…nabarge kasi ako ng mga bwisita.sa kasamaang palad na naman, technical support for ventillation fan ang pumasok na call.. weakness ko kasi ang ventillation fan…tanungin mo ako ng kahit ano sa mga sinusuportahan naming product at masasagot ko yan, WAG lang ang ventillation fan…aminado ako, bobo ako pagdating dun…pagpasok pa lang ng call, irate na ang putang customer, na kesyo she already called thrice and shes not getting any help…and worse, nanghihingi pa ng support group sa u.s…e ako naman na bait baitan to the max, di ko inaway at talagang customer service ang drama…pero kahit anong pagpapanggap ko, i didnt pacify her…racist ata ang puta!!! salamat na lang kinuha ng kanong trainor namin yong call…

halos magiyak ngiyak na ako kahapon.. kung kelan may bisita , saka pa ako minalas…pero oks lang naman daw yon sabi ni kanong trainor kasi sobrang irate ni putang customer..talagang ganun siguro, “when it rains, it pours”…

btw, tomorrow morning i will be doing one of our 3rd week tasks sa ring ring kyeme namin…i’ll be distributing 100 recruitement flyers along mrt ortigas station..musta naman yon?!!at kelangan may picture pa…di bale, 2 flyers lang ibibigay ko..pag may picture na ako, gora na ako….bwahaha

soon i’ll be a member of the Ring.

parang fraternity ang RING  na ‘to sa company namin…weekly may mga tasks kami na dapat naming gawin…we are now on our 3rd week initiation and one of our tasks is to visit all RING members and have them sign sa logsheet namin….3 kami sa account namin under initiation, at ang dalawang kasama ko ay mga supervisors…tapos na nila yong task nila at nagpapirma na sila sa mga members…unfortunately, isa daw sa mga members ay masyadong maarte…ang dami pa raw tinatanong tungkol sa ibang account, na kesyo kilala daw ba nila mga managers na ibang account…naiirita lang ako kasi ano namang alam namin sa ibang account??for sure pag ako nagpapirma sa kanya, sasabunin ako…leche naman…tanungin mo ako about our account and masasagot kita kahit nakapikit ako…since manager sya, feeling ko nagpopower tripping lang…mabait naman sya sa opinyon ko, pero naaartehan lang talaga ako sa kanya…palibhasa kasi siguro matandang dalaga…hehehe..

i was so lucky kasi ako lang ang agent na napasama dito…all of the members are account managers, directors, ceo or supervisors…

ayaw ko nang magpapirma sa kanya…di ko na kukumpletuhin yong task..magpepenalty na lang ako…

actually, i’m beginning to like our weekly tasks pero nabadtrip na ako dahil sa kanya…

mabait ka naman, di ba? e bat ang dami mong kaartehan??!!! wala ka man lang sense of…….ewan…

sayo na nakasabayan ko sa mrt kanina…

fuck  you… isa kang malaking tae!!!

alam mo na nga ngang puno na yong tren, e nagpupumilit ka pang sumakay kanina…kitang kita mo naman na walang bumaba di ba? so meaning wala kang lugar para dun. mag inarte ka kung 10 ang bumaba at di kami gumalaw.

masyado kang ewan…napansin mo siguro na halos lahat kami dun ay naaangasan sa ‘yo…kung ayaw mong malate umuwi, bumili ka ng sarili mong sasakyan..pero sa hitsura mo pa lang, tingin ko di mo kayang gawin ‘yon.

matuto kang rumespeto ng kapwa mo.. pati katabi ko na sinabi na nga sa ‘yong may pilay ang braso nya, pinagtutulak mo pa. masyado kang bastos…wala kang puwang sa mundong ‘to…

magpamisa ka na lang at magpasalamat dahil walang bumugbog sa yo kanina kahit iritang irita na kaming lahat sa ‘yo…

naway nakarating ka ng maayos sa dapat mong puntahan kanina…and fuck you talaga!!!! 

welcome me to wordpress…

normal na sakin ang magblog sa friendster. pero for a while, tinigilan ko na..ewan ko kung bakit. nagsawa na lang ako bigla…ganun ako, madaling magsawa sa isang bagay…now i decided to go back….this time sa wordpress…ayoko na sa friendster…nababasa kasi ng kahit na sino ang mga blogs ko dun…okay na ako dito sa wordpress.. produkto ito ng pagiging idle o petics sa work…dahil dun, natuklasan ko ang wordpress….

eureka….eureka…. 

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!